Rodzaje rdzeni izolacyjnych płyt warstwowych Paneltech – czym się różnią i Na co zwrócić uwagę?

Kolejną zaletą płyt, w których wykorzystano rdzeń PUR lub PIR, jest to, że wykazują one największą wytrzymałość spośród wszystkich stosowanych rdzeni. Warto podkreślić, iż mniejsza grubość płyt z rdzeniem poliuretanowym oraz poliizocyjanurowym, pozwala obniżyć koszt transportu tych płyt (niższy koszt w przeliczeniu na m2 płyty), jak również znacząco obniża koszty zakupu elementów uzupełniających (np. krótsze łączniki, mniejsze obróbki).

Zaletą pianek PIR, w porównaniu do pianek PUR, jest zdecydowanie większa odporność na działanie wysokich temperatur. Kolejną cechą wyróżniającą pianki PIR jest też ich zachowanie w przypadku pożaru. W odróżnieniu od pianki PUR, pianki PIR ulegają stwardnieniu, co sprawia, że płyta z rdzeniem PIR zyskuje lepszy parametr ogniowy. Jest to produkt posiadający klasy odporności ogniowej od EI15 do REI30.

Rdzeń z wełny mineralnej w płytach warstwowych

Kolejnym z rdzeni płyt warstwowych Paneltech jest wełna mineralna o gęstości 100 kg/m3 lub 85 kg/m3 w wersji lite. Podstawowymi cechami, które wyróżniają płyty z rdzeniem wykonanym z wełny mineralnej, są izolacyjność akustyczna oraz — w porównaniu do płyt z innymi rdzeniami — o wiele wyższa odporność na ogień. Dla porównania: Płyta ścienna z rdzeniem z wełny mineralnej o grubości 100 mm posiada klasę odporności ogniowej EI 60, gdzie płyta z rdzeniem poliizocyjanurowym ma EI 30 przy tej samej grubości.

Cechą charakterystyczną płyt z wełną mineralną jest budowa warstwy rdzenia w formie bloczków prostopadłościennych. Takie działanie ma na celu przede wszystkim zachowanie jednakowej sztywności całej płyty. Warto zaznaczyć, że w celu zapewnienia stałych cech fizycznych i termicznych w całej płycie, elementy rdzenia termoizolacyjnego montowane są w układzie lamelowym z włóknami zorientowanymi prostopadle do okładzin. Cała warstwa rdzenia termoizolacyjnego jest połączona z okładzinami metalowymi przy zastosowaniu jedno- lub dwuskładnikowych klejów poliuretanowych.

Ważną zaletą rdzenia z wełny mineralnej jest jego odporność na pleśń i grzyby. Z kolei, jeśli chodzi o minusy stosowania płyt z wykorzystaniem rdzenia wykonanego z wełny mineralnej, wskazać należy przede wszystkim jej duży ciężar, a co za tym idzie — duże obciążenie konstrukcji oraz znaczące utrudnienia przy montażu.

Rdzeń styropianowy w płytach warstwowych

Rdzeniem styropianowym określany jest spieniony polistyren EPS o gęstości 12,5 kg/m3, którego współczynnik przewodzenia ciepła λ wynosi 0,040 W/(mK). Rdzeń styropianowy charakteryzuje się przede wszystkim najmniejszą wagą spośród wszystkich rdzeni, które są wykorzystywane w płytach warstwowych. Mniejsza waga tego rdzenia wiąże się jednak z mniejszą gęstością, co sprawia, że rdzeń styropianowy jest dość miękki.

Styropian cechuje się również najniższą ceną spośród wszystkich dostępnych rdzeni. Właśnie z tego względu płyty z rdzeniem styropianowym są rozwiązaniem najbardziej ekonomicznym i rekomendowanym wszędzie tam, gdzie nie są wymagane ognioochronne i akustyczne właściwości płyty warstwowej. Styropian ma właściwości samogasnące, jednakże jego parametry odporności na ogień są niskie (klasa reakcji na ogień E). Klasa E reakcji na ogień oznacza, że styropian bardzo łatwo się odkształca pod wpływem ognia. Warto przy tym pamiętać, że styropian wytrzymuje temperaturę dochodzącą do 80°C. Jest to parametr istotny z punktu widzenia nagrzewania się dachu i elewacji.

Poniższa tabela przedstawia w pigułce zestawienie najważniejszych cech płyt warstwowych Paneltech z podziałem na dostępne rodzaje rdzeni izolacyjnych: